الرئيسية     نداء الى العالم     مختارات مترجمة    الارشيف     اتصل بنا
( تيغ بازي وآزاررساندن به خود) 

ازميان منكران تيغ بازي ، بعضي ها مي گويند : اسلام آزار رساندن به خود را حرام كرده است ، چنانكه خداوند مي فرمايد: (خود را به دست خود درهلاك نياندازيد) بقره 195- چگونه اين آيه با چنين عملياتي كه ازنمونه هاي روشن آزار رساندن به خود است جور درمي آيد؟ ما مي گوييم : اسلام برخلاف آنچه كه اينان گمان مي برند آسيب رساندن به خود راكاملا" حرام نكرده است واگرنه چرا خداوند مبارزه در راه خودش را واجب كرده است درحاليكه دراين راه نه تنها جسم آدمي درمعرض آسيب قرارمي گيرد بلكه امكان كشته شدن نيز وجود دارد وخداوند دربرابرناخوش آيند بودن آن مي فرمايد: (خداوند پيكار را برشما واجب ساخته است درحاليكه شما آن راخوش نداريد، چه بسا شما چيزي راخوش نداشته باشيد وآن چيز برايتان خوب باشد) بقره 216. خداوند ازكسي كه برمرگ پيمان مي بندد ودر راه او پيكار مي كند نام مي برد ، آنان رادركتابهاي آسماني ياد مي كند و به آنان بهشت را وعده مي دهد .مي فرمايد: (خداوند جان ها ومال هاي موءمنان رادربرابر بهشت ازآنان خريده است درراه خدا پيكار مي كنند مي كشند وكشته مي شوند . اين وعده اي است كه در تورات وانجيل وقرآن برعهده ء اوست ) توبه 111. خداوند اين را عهد ناميد وكسي راكه به آن وفادارباشد به رستگاري بزرگ بشارت داده است : (وهركس كه به عهدش باخدا وفاكند پس بشارت باد برشما به بيعتي كه كرديد واين رستگاري بزرگ است ) توبه 111. آيا مي توان با اين ادعا كه مرگ درراه خدا آزار رساندن به نفس است آن راحرام اعلام كرد؟ بي شك هركس كه به اين معتقد باشد و ياچنين سخني برزبان آورد ازحدود كتاب قرآن كريم و سنت مطهره خارج شده است . زيرادركتاب وسنت پراست ازده ها متن كه هم به شكل واجب وهم مستحب برجهاد و تحمل سختي وپيكار درراه خدا تشويق كرده است كه درآن بدن ها آسيب مي بيند . كسي كه چنين گماني داشته باشد حتي ازحدود عقل بشري وفطرت بشري نيزخارج است ، زيرااين دو به ضرورت تحمل آسيب درراه تحقق اهداف بزرگ حكم مي كنند. اين امربه استدلال زيادي نيازندارد. پس اين كه ماكاملا" آسيب رساندن به نفس راحرام بدانيم هم براساس "شرع " وهم " عقل" رد شده است . تحريمي كه شده مربوط به نوع خاصي ازآسيب رساندن وكارهاي ديگرازامور دين است .خداوند مي فرمايد:(جاني راكه خداوند برايش حرمت قائل شده است نكشيد) انعام 151 . خداوند دراين مورد به شيوه ء (اطلاق ) سخن نگفته بلكه استثنا كرده است وفرموده است (الابالحق ) يعني مگراين كه برحق باشد انعام 151. دراينجا روشن مي شود كه آسيب رساندن به نفس حرام است مگر آن برحق باشد . ازاين رو ما سئوال خود را به شكل جديدي مطرح مي كنيم (آيا آسيب زدن دراويش به بدن خود ازطريق عمليات تيغ بازي ازنوع حرام آن است ويا ازآن نوعي است كه برحق شمرده شده ؟). ما مي گوييم : حدودي كه انسان درآن اجازه دارد تا به خود آسيب برساند وحتي ازنظرشرعي براوواجب است عبارتند از: 1- هنگامي كه آسيب رساندن – به شكل زخم زدن ، كشتن وياغيرآن – براي دفاع ازخود يا مال ويا ناموس باشد. 2- هنگامي كه آسيب رساندن براي دفاع ازدين ووطن باشد . 3- هنگامي كه در راه نشر دين اسلام درسرزمين هاي مختلف ومحكم كردن ايمان درقلب ها باشد. همانطوركه صحابي جليل خالد بن وليد درحادثه ( نوشيدن سم ) انجام داد. روايت شده است كه وقتي درزمان خلافت ابوبكرخالد بن وليد رو به سوي سرزمين حيره كرد، مردم آنجا (عبدالمسيح ) راباسمي كاري نزدش فرستادند . خالد به اوگفت : آن رابياور سپس به راحتي آنراگرفت و گفت :"بسم الله وبالله رب الارض والسماء ، بسم الله الذي لايضرمع اسمه داء " سپس آن راخورد . آنگاه عبدالمسيح به نزد قوم خود بازگشت وگفت : (اي قوم .اواين سم كاري راخورد ولي آسيب نديد ، باآنهاصلح كنيد زيرا اين امربراي آنان ساخته شده است ) . حال ما به نوبه ء خود مي پرسيم : آيا كاري كه دراويش مي كنند براي نشر اسلام درميان ملحدين ومشركين وكفارازطريق اثبات وجود و يگانگي خداي تعالي ودرستي رسالت محمدي نيست كه بانيروي روحي به كارهاي آنان مدد مي رسانند واگراين نيرو نبود كسي كه چنين ضربه هايي به خود مي زند حتما" دچاررنج ومرگي مي شد كه در حالت عادي ازآن انتظارمي رود؟ آيا كارهايي كه دراويش مي كنند براي ارشاد مردم به سوي طريق هدايتي كه ازآن سخن گفتيم وهمچنين تثبيت ايمان درقلب هايشان نيست ؟ آيااگرنشراسلام وتثبيت ايمان ايجاب كرد انجام چنين عملياتي حقانيت پيدا نمي كند ؟ آيااين نوع عمليات درجزوكارهايي كه شريعت اسلامي آسيب رساندن به خود درراه خدا رابرايشان جايز دانسته قرارنمي گيرد؟ آري اينچنين است ، چه مبارزة باشمشير وتحمل سختي ها براي گام برداشتن تا دورترين سرزمين ها وتحمل مرگ وزخم درراه نشر دين و ياضربه زدن مجاهد به جان وتن خويش – آنطوركه خالد سم رانوشيد وآنطوركه دراويش درحلقه هاي تيغ بازي عمل مي كنند – همه اينها يكي است وفضيلت شان هم يكي است . كارهايي كه دراويش ازطريق ضربه زدن به خود ازطريق وسايل تيزوياخوردن سم ويادردست گرفتن جريان برق و ياكارهاي ديگر مي كنند تنها بيانگرجانبازي وشجاعتي است كه آشكارا ازپيروان طريقت كسنزاني ما ظاهر مي شود . آنان اين نوع عمليات را انجام مي دهند عملياتي كه اگر انجام دهنده اش غير مريدباشد ودرشرايط ديگرانجام دهد حتما مي ميرد. اين گام ها درراه جانبازي در راه نشر اسلام وتثبيت ايمان دلالتي واضح دارد برعمق ايمان راسخ و شجاعت بي نظيري كه صورت زنده وتجديد حيات شده اي ازجهاد صحابه رسول الله (ص) را به نمايش مي گذارد ، آنان كه شوق شهادت در راه (الله ) وبرافراشتن اين كلمه مقد س داشتند وخداوند به آنها حيات بخشيد. با اين همه شايسته است بردو نكته تاكيد كنيم : اول : انجام عمليات خارق العاده درطريقت ازواجباتي نيست كه طريقت براي مريدان واجب كرده باشد زيرا اين نوع عمليات وسيله است نه هدف وهدف پيران طريقت براي اجازه دادن به مريدان جهت انجام اين نوع ازعمليات تنها ارشاد مردم و تشويقشان براي بازگشت به سوي راه حق وصواب وپيوستن به راه طريقت است. خداي تعالي مي فرمايد(باحكمت وموعظه حسنه به سوي راه پروردگارت دعوت كن ). درحالت ارشا د نيزمريد براساس نياز چنين عمليات خارق العاده اي را انجام مي دهد. پس اگر مريد دريافت كه انجام بعضي ازاعمال خارق العاده ء مخصوص طريقت ما تاءثيربيشتري درارشاد شخص يااشخاص از مردم دارد، لازم است كه اين نوع عمليات راانجام دهد. دوم: هدف ازاين كارها آزار وآسيب ديدن دراويش نيست – هرچند كه پاداش هرشخص به اندازه سختي هاي است كه درراه خدا تحمل مي كند- مقصود اساسي ارشاد مردم است و براي اين كارنيروي روحي مشايخ طريقت كسنزاني باقدرت نامحدودش به كسي كه اين عمليات را انجام مي دهد كمك مي كند. به مريد مدد مي رساند تادرد كاهش پيدا كند و بافت هاي ازميان رفته جسمش زود بهبود يابد وزخم هايش التيام پيدا كند ودرمقابل آتش وسم عقرب و افعي وغيره مقاومت كند .تمام .
الرجوع الى بداية الصفحة     نسخة للطباعة

أضف تعليقا
الاسم
البلد
البريد الالكتروني
التعليق
اكتب الارقام الظاهرة في الصورة